گوناگون...از همه جا از همه رنگ
جمعه 13 دی‌ماه سال 1387
۱۴ حدیث از امام حسین(ع)

به مناسبت ماه محرم احادیثی از امام حسین(ع )می ذارم تا بیشتر با حال و هوای این ماه مانوس بشیم

یا حقققققق.....



لَمّا سُئل عَن مَعرفةِ اللّه: مَعرفةُ أهلِ کُلِّ زمانٍ إمامَهُمُ الّذی یَجِبُ عَلَیهِمْ طاعَتُهُ
هنگامی که درباره شناخت خدا از حضرت سؤال شد: شناخت مردم هر زمان از امامی که باید از او فرمان برند.


*****************************************************************


فی کتابهِ إلی أهلِ الکوفةِ: فَلَعَمْری، ما الإمامُ إلاّ الحاکمُ بالکِتابِ، القائمُ بالقِسْطِ، الدّائنُ بِدِینِ الحَقِّ، الحابِسُ نَفْسَهُ علی ذاتِ اللّه
در نامه اش به کوفیان: به جان خودم سوگند، امام و پیشوا کسی نیست مگر آن که بر اساس کتاب خدا حکومت کند، عدل و داد را بر پا دارد، پایبند دین حقّ باشد و در برابر خداوند، نفسش را مهار کند.


*****************************************************************

أیّها النّاسُ، إنّ اللّه َ عز و جل ذِکْرُهُ ما خَلقَ العِبادَ إلاّ لِیَعرِفوهُ، فإذا عَرفُوهُ عَبَدوهُ، فإذا عَبَدوهُ اسْتَغنَوا بعِبادتِهِ عن عبادةِ ما سِواهُ. فقالَ لَه رجلٌ: یابنَ رسولِ اللّه، بأبی أنتَ واُمّی فما معرفةُ اللّه؟ قالَ: معرفةُ أهلِ کلِّ زمانٍ إمامَهُمُ الّذی یَجبُ علَیهِم طاعتُهُ
ای مردم! خداوند عز و جل بندگان را نیافرید مگر تا او را بشناسند. چون او را شناختند بپرستندش و چون او را بپرستند از پرستش جز او بی نیاز شوند. مردی عرض کرد: فرزند پیامبر خدا ! پدر و مادرم فدایت بادا ! شناخت خدا چیست؟ فرمود: شناخت این است که مردم هر زمانی امام و پیشوای واجب الاطاعه خود را بشناسند.


*****************************************************************

مَن جادَ سادَ
هر که بخشنده باشد، آقایی کند


*****************************************************************

إنّ أجْوَدَ النّاسِ مَن أعطی مَن لا یَرجو
بخشنده ترین مردم کسی است که به آن که چشم امید به او نبسته بخشش کند.


*****************************************************************

الإمامُ الحسینُ علیه السلام فی دُعائِهِ: أنتَ الّذی أزَلْتَ الأغْیارَ عن قُلوبِ أحِبّائکَ حتّی لَم یُحِبّوا سِواکَ... ماذا وَجَدَ مَن فَقَدَکَ؟! وما الّذی فَقَد مَن وَجَدکَ؟! لَقد خابَ مَن رَضِیَ دُونَکَ بَدَلاً.
امام حسین علیه السلام در دعا: تویی که اغیار را از دل دوستانت بیرون کردی تا جز تو را دوست ندارند... آن که تو را گم کرد چه یافت؟! و آن که تو را یافت چه از دست داد؟ ! آن که دیگری را به جای تو گرفت زیان کرد و باخت.


*****************************************************************

لَیستِ العِفّةُ بمانِعَةٍ رِزْقا، ولا الحِرصُ بجالِبٍ فَضْلاً، وإنَّ الرِّزقَ مَقْسومٌ والأجَلَ مَحتومٌ، واسْتِعمالُ الحِرصِ طَالبُ المَأْثَم
نه عفّت مانع روزی می شود و نه حرص، روزی بیشتر می آورد؛ زیرا روزی تقسیم شده و اجل حتمی است و حرص زدن طلب گناه است.

*****************************************************************


کانَ رَسولُ اللّه صلی الله علیه و آلهیَرفَعُ یَدَیهِ إذا ابتَهَلَ ودَعا کَما یَستَطعِمُ المِسکینُ
رسول خدا صلی الله علیه و آله در هنگام ابتهال و دعا مانند بینوایی که غذا می طلبد، دستانش را بالا می برد.

*****************************************************************


إنَّ مِن هَوانِ الدنیا علی اللّه تعالی أنَّ رَأسَ یحیی بنِ زکریّا اُهدِیَ إلی بَغِیٍّ مِن بَغایا بنی إسرائیلَ
از بـی ارزشـی و خـواری دنـیا نـزد خداوند متعال اسـت کـه سر یحیی بـن زکریّا به فاحشه ای از فاحشه های بنی اسرائیل هدیّه شد.


*****************************************************************

مَوتٌ فی عِزٍّ خَیرٌ مِن حیاةٍ فی ذُلٍّ
مرگ با عزت بهتر از زندگی ذلت بار است


*****************************************************************

مَن سَرَّهُ أن یُنسَأ فی أجَلِهِ، ویُزادَ فی رِزقِهِ، فَلْیَصِلْ رَحِمَهُ
هر که دوست دارد مرگش به تأخیـر افـتـد و روزیش افزایش یابد، صله رحم به جای آورد.


*****************************************************************

إنّ أوصَلَ الناسِ مَن وَصَلَ مَن قَطَعَهُ
آن کس بیش از همه صله رحم به جا آورده، که با خویشاوندی که بریده پیوند برقرار کند.


*****************************************************************

مَن طَلَبَ رِضا اللّهبِسَخَطِ الناسِ کَفاهُ اللّه ُ اُمُورَ الناسِ، ومَن طَلَبَ رِضا الناسِ بِسَخَطِ اللّه، وَکَلَهُ اللّه ُ إلی النّاسِ.
هرکه خشنودی خدا را با ناخشنودی مردم بطلبد، خداوند او را از امور مردم بی نیاز کند و هرکه خشنودی مــردم را با ناخشنود کردن خدا بجوید، خداوند او را به مـردم واگذارد.


*****************************************************************


مَن اُحْجِمَ عن الرَّأیِ وعَیِیَتْ بهِ الحِیَلُ، کانَ الرِّفقُ مِفتاحَهُ
هر که فکرش به جایی نرسد و در چاره یابی درماند، نرمی کلید (گشایش مشکل) او باشد. 


*****************************************************************